Column
Uitvaart Karel Dillen
05 mei 2007
Een column door Guido Vergult
Vandaag wordt Karel Dillen begraven. Onder enorme belangstelling van vrienden en partijleden, in een explosie van sympathie, van eerbied en dankbaarheid, werd deze grote man die Karel Dillen was, ten grave gedragen in de majestueuze O.L.Vrouwe kathedraal van Antwerpen.
Een indrukwekkende rij van vlaggen, leeuwevlaggen, Vlaams Blok-vaandels en Vlaams Belang-vaandels vormde de erehaag waartussen Karel Dillen ten grave werd gevoerd onder eerbiedig maar gemeend applaus. Ontroerend, emotioneel, maar gedragen door het respect, de eerbied en erkentelijkheid, de grote dankbaarheid voor wat Karel Dillen betekende en betekent voor ons Vlaanderen, voor ons Vlaamse Volk.
Toevallige toeristen waren sterk onder de indruk door dit gebeuren. Grote afwezigen evenwel de pers en in hoofdzaak de televisiezenders. Geen camera’s, geen journalisten. In het VRT nieuws geen woord, hiermee de lafheid en kruiperigheid van de regimepers aantonend. Q.E.D., wat moest bewezen worden is bewezen. Geen grotere lafaards dan deze regimeslaven die zichzelf verloochenen, die de waarheid verkrachten, in opdracht van een wanhopig en angstig regime dat enkel zichzelf en de eigen profijten wil redden.
Hoe groot is dan niet deze man, Karel Dillen, die in alle eenvoud, omwille van zijn ideaal, de onafhankelijkheid voor zijn Volk, opkomend voor rechtvaardigheid, eerlijkheid, een regime doet beven met zijn woord, met zijn onkreukbaarheid, zijn eerlijkheid, zijn taai doorzettingsvermogen en bezielingskracht.
Verdient deze man niet te schitteren tussen de groten van ons Volk, naast o.a. Dr. August Borms ?
Karel Dillen zou zijn misprijzen over zoveel lafheid en kruiperigheid hebben omschreven als: " hoe harder ze zwijgen, hoe angstiger het regime, hoe beter we bezig zijn !".
Categorie: